สินาด เปิดเผยว่า ทั้ง 2 จังหวัดที่จัดเวทีมา พบว่า ภาคประชาชนและภาคประชาสังคมสนใจอยากจะมีส่วนร่วมมาก เพราะกระบวนการ SEA เป็นการจัดเวทีหลายครั้ง เปิดโอกาสให้คนได้เข้าร่วมหลายรอบ มีโอกาสที่ข้อเสนอจะเห็นผลก่อนนำไปใช้จริง การระดมความเห็นแล้วก็นำไปร่างเนื้อหาแล้วนำกลับมาขอความเห็นอีก นี่เป็นสิ่งที่ภาคประชาชนและภาคประชาสังคมสนใจมาก

“สิ่งที่รู้สึกค่อนข้างดีมากๆ คือ กลุ่มคนที่มีความเห็นต่างกันได้คุยกันตรงไปตรงมา ก็นั่งคุยกันได้ ต่างจากความคิดเห็นที่ออกไปในทางสื่อจะเป็นแบบความขัดแย้ง แต่เมื่ออยู่ในกระบวนการอย่างแท้จริงโดยให้ทุกคนได้แสดงความเห็นโดยไม่มีการปิดกั้นอะไร ทุกคนก็คุยกันได้ คิดว่าก็เป็นนิมิตใหม่ที่ดีว่า ถ้าเราสามารถรักษาบรรยากาศการพูดคุยลักษณะนี้ได้เพราะเป็นคนในพื้นที่เดียวกัน และจัดในลักษณะที่เป็นมิตรด้วย” สินาด กล่าว โดยทั่วไปการทำแผนแม่บทที่ใช้กระบวนการ SEA มีความเป็นวิชาการสูงมาก มีหลักการ มีแหล่งอ้างอิงทั้งหมด ข้อมูลทุกอย่างทุกคนจะได้เห็นเหมือนกัน มีอะไรบอกทั้งหมดช่วยให้ความคิดเห็นที่ไม่เหมือนกัน จะช่วยให้ผ่อนคลายได้มากขึ้น เพราะไม่แอบแฝงอะไร

     ที่ผ่านมามีการทำแผนโดยใช้กระบวนการ SEA มาแล้วหลายครั้ง ส่วนใหญ่เป็นของกรมทรัพยากรน้ำ คือการทำแผนพัฒนาพื้นที่ลุ่มน้ำ บางพื้นที่ลุ่มน้ำก็อาจจะใหญ่กว่าหนึ่งจังหวัดเช่นพื้นที่ลุ่มน้ำมูลที่มีหลายจังหวัดกระบวนการ SEA จะแก้ปัญหาความขัดแย้งได้หรือไม่ ดร.สินาด กล่าวว่า ขึ้นอยู่กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เข้ามาร่วมและทีมศึกษาเองจะสามารถสร้างบรรยากาศที่ทำให้รู้สึกว่ามีความโปร่งใส เปิดให้รับฟังความคิดเห็นอย่างจริงจังหรือไม่ ซึ่งที่ผ่านมาสภาพัฒน์ก็เห็นว่าทางมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ทำอย่างเต็มที่แล้ว เปิดให้ทั้งผู้ที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับโครงการเดิมได้เข้ามาทุกครั้ง และข้อมูลต่างๆ ทุกคนก็ได้ดู และสามารถมีส่วนร่วมรับฟังความคิดเห็นทางสื่อสังคมออนไลน์ เช่น Facebook, LINE ได้ตลอดเวลา “ส่วนผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรนั้นก็ยังมองในแง่ดีว่า ถ้าเราทำกระบวนการแบบนี้ไปเรื่อยๆ ให้เขาได้คุยกันจริงๆ ก็น่าจะทำให้เกิดจุดร่วมบางอย่างได้ แต่เขาจะเปลี่ยนจุดยืนหรือไม่ก็ไม่กล้าที่จะคาดหวังมาก เราคาดหวังตัวเองดีกว่าการทำงานตามหลักวิชาการที่ควรจะเป็นในการทำแผนด้วยกระบวนการ SEA ที่ให้ทุกคนจะได้ข้อมูลเหมือนกัน และทุกคนยอมรับร่วมกัน ส่วนการใช้ประโยชน์จะเป็นอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคนแต่ละกลุ่ม” สินาด กล่าว